پروفسور سر كلاس فلسفه مقابل دانشجويان ايستاد و چند شئ روي ميز گذاشت.
وقتي كلاس شروع شد، بدون گفتن كلمهاي يك شيشه بسيار بزرگ سس مايونز را برداشت و شروع كرد به پر كردن آن با چند توپ گلف. بعد از شاگردان خود پرسيد: آيا اين ظرف پر است؟ همه تاييد كردند. پروفسور ظرفي از سنگريزه برداشت و آنها را به داخل شيشه ريخت و شيشه را به آرامي تكان داد. سنگريزهها در فضاي خالي بين توپهاي گلف قرار گرفتند و سپس دوباره از دانشجويان پرسيد كه آيا ظرف پر است؟ باز همه تاييد كردند. پروفسور اين بار ظرفي از ماسه برداشت و داخل شيشه ريخت و گفت، البته ماسهها همه جاهاي خالي را پر كردند. او بار ديگر پرسيد كه آيا ظرف پر است؟ دانشجويان يكصدا گفتند: «بله».پروفسور دو فنجان پر از قهوه از زير ميز برداشت و روي همه محتويات داخل شيشه خالي كرد: «در حقيقت دارم جاهاي خالي بين ماسهها را پر ميكنم!» همه دانشجويان خنديدند. در حالي كه صداي خنده فرو مينشست، پروفسور گفت: حالا ميخواهم متوجه اين مطلب شويد كه اين شيشه نمايي از زندگي شماست. توپهاي گلف مهمترين چيزها در زندگي شما هستند. مثل خدا، خانواده، فرزندان، سلامتي، دوستان و مهمترين علايق شما. چيزهايي كه اگر همه چيزهاي ديگر از بين بروند ولي اينها بمانند، باز زندگيتان پابرجا خواهد بود.»پروفسور ادامه داد: «سنگريزهها ساير چيزهاي با اهميت هستند، مثل كار، خانه و خودرو. ماسهها هم ساير چيزها هستند، مسائل خيلي ساده است اما اگر اول ماسهها را در ظرف بريزيد، ديگر جايي براي سنگريزهها و توپهاي گلف باقي نميماند، درست عين زندگي. اگر شما همه زمان و انرژيتان را روي چيزهاي ساده و پيشپا افتاده صرف كنيد، ديگر جايي و زماني براي مسائلي كه برايتان اهميت دارد، باقي نميماند.»پروفسور همچنان حرف ميزد: «به چيزهايي كه براي شاد بودنتان اهميت دارد زياد توجه كنيد، با فرزندانتان بازي كنيد، زماني براي چكاب پزشكي بگذاريد، با دوستان و اطرافيان بيرون برويد و با آنها خوش بگذرانيد. هميشه زمان براي تميز كردن خانه و تعمير خرابيها هست. هميشه در دسترس باشيد، اول مواظب توپهاي گلف باشيد، يعني چيزهايي كه واقعا برايتان اهميت دارند. موارد داراي اهميت را مشخص كنيد، بقيه چيزها همان ماسهها هستند.»يكي از دانشجويان دستش را بلند كرد و پرسيد: «پس معني دو فنجان قهوه چه بود؟» پروفسور لبخند زد و گفت: «خوشحالم كه پرسيدي. اين فقط براي آن بود كه به شما نشان بدهم مهم نيست زندگيتان چقدر شلوغ و پرمشغله است. در زندگي هميشه جايي براي نوشيدن دو فنجان قهوه با يك دوست هست!»
وقتي كلاس شروع شد، بدون گفتن كلمهاي يك شيشه بسيار بزرگ سس مايونز را برداشت و شروع كرد به پر كردن آن با چند توپ گلف. بعد از شاگردان خود پرسيد: آيا اين ظرف پر است؟ همه تاييد كردند. پروفسور ظرفي از سنگريزه برداشت و آنها را به داخل شيشه ريخت و شيشه را به آرامي تكان داد. سنگريزهها در فضاي خالي بين توپهاي گلف قرار گرفتند و سپس دوباره از دانشجويان پرسيد كه آيا ظرف پر است؟ باز همه تاييد كردند. پروفسور اين بار ظرفي از ماسه برداشت و داخل شيشه ريخت و گفت، البته ماسهها همه جاهاي خالي را پر كردند. او بار ديگر پرسيد كه آيا ظرف پر است؟ دانشجويان يكصدا گفتند: «بله».پروفسور دو فنجان پر از قهوه از زير ميز برداشت و روي همه محتويات داخل شيشه خالي كرد: «در حقيقت دارم جاهاي خالي بين ماسهها را پر ميكنم!» همه دانشجويان خنديدند. در حالي كه صداي خنده فرو مينشست، پروفسور گفت: حالا ميخواهم متوجه اين مطلب شويد كه اين شيشه نمايي از زندگي شماست. توپهاي گلف مهمترين چيزها در زندگي شما هستند. مثل خدا، خانواده، فرزندان، سلامتي، دوستان و مهمترين علايق شما. چيزهايي كه اگر همه چيزهاي ديگر از بين بروند ولي اينها بمانند، باز زندگيتان پابرجا خواهد بود.»پروفسور ادامه داد: «سنگريزهها ساير چيزهاي با اهميت هستند، مثل كار، خانه و خودرو. ماسهها هم ساير چيزها هستند، مسائل خيلي ساده است اما اگر اول ماسهها را در ظرف بريزيد، ديگر جايي براي سنگريزهها و توپهاي گلف باقي نميماند، درست عين زندگي. اگر شما همه زمان و انرژيتان را روي چيزهاي ساده و پيشپا افتاده صرف كنيد، ديگر جايي و زماني براي مسائلي كه برايتان اهميت دارد، باقي نميماند.»پروفسور همچنان حرف ميزد: «به چيزهايي كه براي شاد بودنتان اهميت دارد زياد توجه كنيد، با فرزندانتان بازي كنيد، زماني براي چكاب پزشكي بگذاريد، با دوستان و اطرافيان بيرون برويد و با آنها خوش بگذرانيد. هميشه زمان براي تميز كردن خانه و تعمير خرابيها هست. هميشه در دسترس باشيد، اول مواظب توپهاي گلف باشيد، يعني چيزهايي كه واقعا برايتان اهميت دارند. موارد داراي اهميت را مشخص كنيد، بقيه چيزها همان ماسهها هستند.»يكي از دانشجويان دستش را بلند كرد و پرسيد: «پس معني دو فنجان قهوه چه بود؟» پروفسور لبخند زد و گفت: «خوشحالم كه پرسيدي. اين فقط براي آن بود كه به شما نشان بدهم مهم نيست زندگيتان چقدر شلوغ و پرمشغله است. در زندگي هميشه جايي براي نوشيدن دو فنجان قهوه با يك دوست هست!»
+ سخن دل از :اون یکی در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 و ساعت
12:7 |
